"Veel mensen hebben een stereotiep beeld in hun hoofd van hoe een directeur eruit hoort te zien, ze denken dan aan een mannelijke manager van rond de veertig jaar."

“Veel mensen hebben een stereotiep beeld in hun hoofd van hoe een directeur eruit hoort te zien, ze denken dan aan een mannelijke manager van rond de veertig jaar.” 

Kristel Groenenboom, eigenaar van een containerbedrijf

Allereerst: waarom heb je ervoor gekozen om eigenaar van een containerbedrijf te worden?

“Als klein kind wilde ik dit al. Ik ging regelmatig mee met mijn vader en ik had veel bewondering voor zijn werk. Het is een stoere wereld van lassers, stralers en spuiters. Dit trok mij als klein meisje al aan. Daarnaast maken we hele bijzondere producten voor diverse klanten en sectoren. Je ontmoet zoveel verschillende mensen. Ook op internationaal gebied.”

Heb je het idee dat er voor vrouwen meer obstakels zijn om eigenaar van een containerbedrijf of directeur te worden?

“Ja, vrouwen en zeker jonge vrouwen krijgen met veel vooroordelen te maken. Veel mensen hebben een stereotiep beeld in hun hoofd van hoe een directeur eruit hoort te zien, ze denken dan aan een mannelijke manager van rond de veertig jaar. Dit merk je zelf op verschillende vlakken, maar er is ook wetenschappelijk onderzoek naar gedaan. Als je als jonge vrouw de directeur blijkt te zijn van een containerbedrijf dan voldoe je niet aan het stereotiepe beeld en dan krijg je al snel rare of bevooroordeelde reacties. Bijvoorbeeld: toen ik in het begin van mijn carrière een nieuwe heftruck wilde aanschaffen, wilde de verkoper liever zaken doen met een mannelijke collega. Hij ging er al direct vanuit dat vrouwen niet technisch zijn. Bij veiligheidsaudits of ISO audits staat er zelfs standaard als aanspreking in rapporten ‘Dhr. ‘ of ‘Meneer … ‘. Dit is zo gestandaardiseerd omdat men er al vanuit gaat dat het geen vrouwen zijn waarmee ze de audit uitvoeren.”

Ben je als vrouw vaak in de minderheid tussen andere directeuren? Zo ja, hoe is dat?

“Ja, heel vaak. Elke dag kom ik talloze verbaasde blikken tegen als ik zeg dat ik de directeur ben of als ik bijvoorbeeld een heftruck ga kopen. Niet alleen het feit dat ik een vrouw ben verbaast mensen, maar ook mijn leeftijd. Na acht jaar vind ik dit niet meer zo vreemd en voel ik me er ook niet meer ongemakkelijk over. Maar jammer vind ik het wel. Ik had graag meer vrouwen gezien in ondernemersraden en besturen.”

Heb je wel eens gehad dat mensen verbaasd reageren als je hen vertelt wat je doet of wilde gaan doen? Of gebeurt het wel eens dat mensen niet begrijpen waarom jij, als vrouw, eigenaar van een containerbedrijf bent? Zo ja, kun je daar een voorbeeld van geven? Hoe voelt dit voor jou?

“Het meest vervelende vind ik de vragen die men kan stellen: ‘hoe oud ben jij?’; ‘heb je een man in de zaak?’; ‘is het vastgoed ook van jou?’ of ‘vind je dit beroep eigenlijk echt leuk of is het gedwongen?’. Dit soort vragen vind ik gewoon onbeschoft en zelfs beledigend en het maakt heel duidelijk hoe mensen redeneren vanuit hokjes.  Zulke vragen zou men niet zo snel aan een man stellen.”

We spraken laatst een automonteur met een eigen garage, zij vertelde dat nieuwe klanten haar vaak bij binnenkomst ‘is er niemand?’ vragen omdat ze niet verwachten dat zij de monteur is. Heb je vergelijkbare ervaringen? Gaan mensen er ook wel eens van uit dat jij iets anders doet op jouw werkplek?

“Ja. Men denkt aan de receptie dat je de koffiejuffrouw bent. Ik heb een keer meegemaakt dat een man me vroeg of ik even de directeur wilde gaan halen. Hij had een afspraak met ‘Meneer Groenenboom’. Ik heb hem toen 15 minuten laten wachten en later mijn mannelijke collega op hem afgestuurd. Die zei toen: ‘de directeur? U heeft haar net gezien.’.
Een andere keer vroeg een vertegenwoordiger naar ‘Meneer Kristel’, omdat hij ervan uitging dat de eigenaar van het bedrijf wel een man moest zijn. Dit is later de titel van mijn boek geworden ‘Mag ik meneer Kristel even spreken’. Ik was hier toen heel verbaasd over en vond het ook ongelofelijk dat in deze moderne tijd mensen nog zo bevooroordeeld en stereotyperend kunnen denken. Waarom kan een vrouw geen (goede) directeur zijn van een metaalbedrijf?”